حجة الاسلام والمسلمین سیّد عزیزاللّه طهرانی (دعانویس) (ره)

rate

حجة الاسلام والمسلمین سیّد عزیزاللّه طهرانی (دعانویس) (ره)

۱۴۰۴/۱۱/۱۴0 دیدگاه44 مشاهده

(؟-۱۲۸۳ش)، عالم زاهد.

زندگی و زمانه

سیّد عزیزاللّه در تهران به دنیا آمد. او فرزند سیّد نصراللّه از علمای بزرگ قرن چهارده قمری و از بستگان شیخ آقابزرگ تهرانی است. وی تحصیلات حوزوی (مقدمات و سطح) را در مدرسۀ مروی و در محضر استادان آن دوره از جمله ملّا هادی مدرّس طهرانی گذراند، سپس برای تکمیل تحصیلات خود به نجف اشرف مشرّف شد و از محضر استادان برجستۀ آن حوزه، بهره برد. او در سال‌هایی که در نجف بود، دو بار به حج مشرف شد و پس از دومین سفرش، به ایران بازگشت و ظاهراً در شهر ری اقامت گزید و تا پایان عمر شریفش در این شهر به سر برد.

خدمات و افتخارات

حجة الاسلام حاج سیّد عزیزاللّه در تهران و ری به عبادت و سلوک معنوی، اقامۀ جماعت و ترویج شریعت و خدمت به خلق مشغول بود. شیخ آقا بزرگ تهرانی در توصیف شخصیت معنوی و حالات روحانی ایشان می‌نویسد: «غالباً حال او، حال ورع و عبادت و ریاضت‌های شرعیه بود. بر زیارت‌های مخصوصه و نمازهای مستحبی و سایر اعمال مستحب، مواظبت داشت. هنگامی که به زیارت مشاهد مشرّفه می‌رفت، زمان‌های بسیاری را در آن‌ها می‌ماند...؛ هنگامی هم که به تهران بازگشت، به همان روش پیشین خود از اعمال و ریاضت‌های شرعیه و تهذیب نفس مشغول بود. کم آب و غذا می‌خورد و کم می‌خوابید. غیر از روزهای حرام، در تمام طول سال روزه بود. شب‌ها تا به صبح مشغول عبادت بود؛ مخصوصاً شب‌های جمعه که در حرم حضرت عبدالعظیم(ع) تا صبح احیاء داشت و در هر شب جمعه تا طلوع آفتاب، قرآن را به طور کامل ختم می‌کرد. به خاطر شدت طهارت باطنی و حال انقطاعش به عالم آخرت، دعای او مجرّب بود و به سرعت تأثیر می‌کرد؛ مخصوصاً نسبت به بیماری‌های عقلی و عصبی مانند صرع و جنون. از این رو به «دعانویس» لقب یافت و شهرت یافت...؛ به گمان من این امر نبود مگر به خاطر قوّت نفس ملکوتی آن بزرگوار که در بعضی موارد تصرف می‌فرمود».

از حکایات مشهور زندگی حاج سیّد عزیزاللّه طهرانی، ماجرای اولین تشرّفش به حج بیت‌اللّه‌الحرام به صورت «طیّ الارض» همراه امام عصر(عج) است که حاج شیخ علی اکبر نهاوندی آن را (در ضمن بیان نمونه‌هایی از تشرّفات اهل معنا به محضر امام زمان(عج) [R.1] ) به نقل از فرزند ایشان سیّد حسن طهرانی آورده است.

درگذشت

آقا سیّد عزیزاللّه طهرانی سال ۱۲۸۳ش به ملکوت اعلی پیوست و پیکر پاکش در رواق بالاسر حرم حضرت عبدالعظیم(ع) به خاک سپرده شد.

منبع: فیضیۀ تهران: دانشنامۀ مفاخر مدرسۀ علمیۀ مروی و سپهسالار قدیم، تهران: واژه‌پرداز اندیشه، 1400ش، ص165-167.

[R.1]کلیشه