استاد ابوالحسن توحیدی امین (طوطی همدانی) (ره)

rate

استاد ابوالحسن توحیدی امین (طوطی همدانی) (ره)

۱۴۰۵/۰۵/۰۵0 دیدگاه26 مشاهده

(1366-1281ش)، شاعر آیینی.

زندگی و زمانه

ابوالحسن توحیدی امین، متخلّص به «طوطی»، فرزند ابوالمحسن، سال 1281ش در همدان متولد شد. تحصیلات ابتدایی و علوم دینی و نیز حرفۀ خیاطی را در زادگاه خود آموخت. در بیست‌سالگی به تهران مهاجرت کرد و ضمن کار و تلاش، در محضر درس بزرگانی چون آیة اللّه شیخ محمدعلی شاه‌آبادی حضور یافت و کسب فیض کرد.

در این زمان با حکیم شیخ ابراهیم امام‌زاده‌ زیدی آشنا شد و تحت تأثیر سخنان و افکار او قرار گرفت و در زمرۀ مریدان او درآمد. این ارتباط چند سال بیشتر ادامه نیافت که آن حکیم دار فانی را وداع گفت، اما همین آشنایی کوتاه سبب تحول اساسی در طوطی شد و جلوه‌های عرفانی اشعار وی را بیشتر می‌توان حاصل این دورۀ کوتاه دانست. او سال‌ها ساکن ری بود و با خیاطی امرار معاش می‌کرد.

شعر و شاعری

طوطی، سرودن شعر را از عنفوان جوانی آغاز کرد و تا پایان عمر ادامه داد. سبک شعر او سبک عراقی و بیشتر اشعارش چکامه‌های عرفانی و آرمانی و در مدح اولیاء دین است. شعر و نثر این شاعر آمیزه‌ای از روانی، سادگی، سلاست و شیرینی است. از شیفتگان امیرالمؤمنین علی بود و بیشتر سروده‌هایش بعد از غزل‌های عرفانی، در مناقب آن امام بزرگوار است. همچنین اشعاری در مصائب سالار شهیدان امام حسین دارد.

الهی‌نامه‌های مسجّع وی ساده و دور از تکلّف و تقیّد و توأم با مضامین عارفانه و مطالبی آرمانی، رنگین و شاعرانه است.

استاد طوطی در تمام عمر خود مدح یا هجو کسی را به قلم و بیان نیاورد و در همه سخنان منظومش که بیش از ده هزار بیت است، حتی یک بیت هزل یافت نمی‌شود.

درگذشت

استاد ابوالحسن توحیدی امین، تیرماه 1366 در 85 سالگی دعوت حق را لبیک گفت. آرامگاه وی در آستان حضرت عبدالعظیم، صحن امام‌زاده طاهر قرار دارد.

منبع: «نگاهی به زندگی و منش ادبی ابوالحسن توحیدی امین»، اعظم مهری، چاپ شده در روزنامه هگمتانه، ش 3998، 31 خرداد 1397.