(1404-1339ش)، استاد دانشگاه دفاع ملی و فرماندۀ کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
زندگی و زمانه
شهید حسین سلامی در سال 1339ش در گلپایگان اصفهان به دنیا آمد. دروس ابتدایی و متوسطه را در همان شهر فرا گرفت و همزمان با پیروزی انقلاب اسلامی، دانشجوی رشتۀ مهندسی مکانیک در دانشگاه علم و صنعت تهران شد. با آغاز تجاوز رژیم بعثی عراق به ایران، کلاس درس را راها کرد و در ۲۰سالگی به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. او در هشت سال دفاع مقدّس، عموماً در جبهۀ جنوب بود و در مسئولیتهای رزمی مختلفی در لشکرهای ۲۵کربلا، ۱۴امام حسین و قرارگاه دریایی نوح، حضور داشت. وی در این دوران به طور عمده در کردستان، مسئولیتهای رزمی و فرماندهی را عهدهدار بود. پس از پایان هشت سال دفاع مقدس، علمآموزی را از سر گرفت و دوره کارشناسی ارشد رشته «مدیریت» را در دانشگاه تهران پشت سر گذاشت و در کنار اشتغال به امور مختلف نظامی، به عضویت هیئت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی شد و کار تدریس را نیز آغاز کرد.
خدمات و افتخارات
شهید سلامی در دهه70 قرن سیزده شمسی، دانشگاه فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران (دافوس سپاه) را بنیان گذاشت و از سال۱۳۷۱ تا سال ۱۳۷۶ فرماندهی آن را بر عهده داشت و سپس به دلیل تجارب و شایستگیهایی که داشت، به عنوان معاون عملیات ستاد مشترک سپاه پاسداران، مشغول فعالیت شد و این مسئولیت تا سال۱۳۸۴ ادامه داشت.
این شهید عالم، از سال۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ مسئولیت فرماندهی نیروی هوایی سپاه پاسداران را برعهده گرفت و در سال۱۳۸۸ به عنوان جانشین فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد و این مسئولیت یک دهه ادامه داشت.
شهید سلامی در برخی جلسات، با صوتی دلنشین، قرآن تلاوت میکرد و آیاتی از آن را شرح میداد. تسلط وی بر نهجالبلاغه به حدی بود که خطبههای امیر مؤمنان علی را با شرح عمیق بیان میکرد و سبک مدیریتیاش نیز الهامگرفته از آموزههای آن حضرت بود. همین نگاه قرآنی و عرفانی به دنیا بود که او را در برابر سختترین مشکلات، صبور، امیدوار و مقاوم نگه میداشت.
وی با چنین ویژگیهای شخصیتی و تجارب علمی و نظامی، نهایتاً از اردیبهشت۱۳9۸ از سوی فرمانده حکیم کل قوا به عنوان فرمانده کل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منصوب شد.
شهید سلامی در دوره فرماندهیاش، همزمان با جنگ ترکیبی دشمن، تولید قدرت دفاعی بازدارنده و تهاجمی را پیش برد و با پیشبینی دقیق رفتارهای دشمن، آرایش نظامی مناسبی را در پیش گرفت و در کنار آن مدیریت فضای روانی داخل و جبهه مقاومت نیز بر عهدهاش بود تا در ساحتهای مختلف جنگ ترکیبی تحمیلی، امنیت و رفاه مردم را تضمین کند.
عملکرد شهید سلامی در دوران کوتاه مدیریتی، سبب شد که حضرت آیة الله خامنهای، فرمانده کل قوا در ۲۱ اسفند۱۴۰۲ طی مراسمی، نشان «فتح درجه یک» را به دلیل «عملکرد ایشان در ارتقای توان دفاعی و رزمی و قدرت بازدارندگی نیروهای مسلح» به ایشان اعطا کردند و در پایان این مراسم فرمودند: «إن شاء الله که خداوند، شیرینی فتح را در همه میدانها به شما، به همه دوستان و به جمهوری اسلامی بچشاند».
شهادت
طولی نکشید که دعای فرمانده اجابت شد و سرباز ولیامر و مردم متدین ایران اسلامی، شیرینی فتح «شهادت» را بامداد روز جمعه ۲۳خرداد ۱۴۰۴ چشید و به یاران شهیدش پیوست. پیکر مطهرش، پس از تشییع باشکوه، در آستان مقدّس حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)، شبستان امام خمینی آرام گرفت.
او فرماندهی بود که با قرآن در دل، سلاح در دست و عشق در قلب، تا آخرین نفس برای اسلام و ایران ایستاد. قهرمانی بود که در سکوت شب به آسمان رفت، اما راهش در روشنایی روز ادامه خواهد داشت. نسل امروز، برای یافتن مسیر، به فرماندهانی چون او نیاز دارد؛ مردانی که با ایمان، علم، جهاد و عرفان، ایران را عزتمند نگه داشتند و جان را در راه خدا فدا کردند.
منبع: متن ارسالی از سوی معاونت فرهنگی و تبلیغات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
