(1290 یا 1292-1365ش) متولّی آستان حضرت عبدالعظیم، حقوقدان و وزیر دادگستری.
زندگی و زمانه
دکتر سیّد محمّدعلی هدایتی فرزند حاج سیّد احمد هدایتی در تهران به دنیا آمد. پس از گذراندن تحصیلات دورۀ دبیرستان در تهران، وارد مدرسۀ عالی حقوق و علوم سیاسی شد و لیسانس حقوق گرفت. سپس به استخدام وزارت دادگستری درآمد و پس از مدتی برای ادامه تحصیل به اروپا رفت و سال 1317ش موفق به اخذ دکترای دولتی حقوق کیفری شد. در همین سال، دیپلم عالی جرمشناسی را از مدرسۀ عالی جرمشناسی پاریس گرفت.
وی سال 1319ش به ایران بازگشت و به عنوان دانشیار به استخدام دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران درآمد و تا مرحله استادی پیش رفت.
خدمات و افتخارات
خاندان دکتر هدایتی از دوره صفوی متولّی آستان حضرت عبدالعظیم بودند و او آخرین آنها بود. در زمان حیات پدر این سمت را برعهده گرفت و تا زمان انقلاب اسلامی ادامه داشت. او اقداماتی در خور توجه در عمران آن بارگاه انجام داد.
ایشان از اعضای پیوسته کمیسیون تدوین قانون آیین دادرسی کیفری بود و در کابینه منوچهر اقبال و پس از او در کابینه شریف امامی، مسئولیت وزارت دادگستری را برعهده داشت (1336-1339ش). او همچنین سال 1344ش به ریاست دانشکدۀ حقوق دانشگاه تهران منصوب شد.
از ایشان چند اثر تألیفی بهجا مانده که از جملۀ آنها: حقوق جزا و اقدامات تأمینی (به فارسی و فرانسه)، آیین دادرسی کیفری، وضعیت سیاسی اجتماعی ایران در سالهای 1950-1951م مربوط به ملی شدن صنعت نفت (به فرانسه)، خاطرات سفر به مکه (آذر 1343ش) و آستانۀ ری هستند.
درگذشت
دکتر سیّد محمّدعلی هدایتی سال 1365ش در سوئیس درگذشت. پیکرش به ایران انقال یافت و در آستان حضرت عبدالعظیم، رواق اصلی به خاک سپرده شد.
منابع: چهرهها در تاریخچه نظام آموزش عالی حقوق و عدلیه نوین، عباس مبارکیان، انتشارات پیدایش، 1377ش؛ مؤلفین کتب چاپی فارسی و عربی از آغاز تا کنون، خانبابا مشار (م 1359ش)، 1340ش، ج4؛ فرهنگ جامع تاریخ ایران، عباس قدیانی، تهران، آرون، چاپ 6، 1387ش، ج1، ص124 و ج2، ص525؛ مستدرکات اعیان الشیعة، حسن الامین (م 1423ق)، بیروت، دارالتعارف، 1408ق، ج6، ص316؛ اختران فروزان ری و طهران، ص141.
[خوش1]به جای « بعد از درگذشت پدر تا پیش از»
