جلسه صد و بیست و چهارم تفسیر قرآن کریم (1405/2/10)

rate

۱۴۰۵/۰۴/۰۸0 دیدگاه4 مشاهده

بسم الله الرّحمن الرّحیم
تفسیر آیات 139 الی 147 سوره آل عمران
آیاتی که امشب می‌خواهیم بخوانیم درباره تسکین و دلداری لشکر شکست خورده مسلمانان است. حالا اگر یک بار شکست خوردیم، کلاً میدان را خالی نکنیم.
آیه 139: سست نشوید وغصه نخورید و شما برتر هستید اگر ایمان داشته باشید. درست است که کشته داده اید، ولی مکتب و آیین و رهبر شما خیلی با آنها فرق دارد. حالا جمعی اشتباهی کردند و زود هم فهمیدند و عذرخواهی هم کردند. خداوند هم به پیغمبر(ص) فرمود: «عذرخواهی شان را قبول کن.»
آیه 140: اگر (قَرحٌ؛ یعنی زخمی) به شما رسیده است، مشرکین هم سیلی خوردند. اگر آنها 70 نفر از شما را کشتند، شما نیز70 نفر از آنها را کشتید. اگر آنها به شما ضربه زدند، شما هم به آنان ضربه زدید. این پیروزی‌ها و شکست‌های بین مردم را ما می گردانیم.
پیروزی قاعده دارد و شکست هم همین طور. اگر اشتباه کنید، سیلی می‌خورید. قواعد پیروزی، استقامت و اتحاد و انسجام است.
خدا می‌خواهد مؤمنان را بشناسد و خدا می‌خواهد از شما شهدایی بگیرد و شما را الگوی آیندگان قرار بدهد. شهدا مشعل داران هدایتند و خدا ستمگران را دوست ندارد.
در این دو آیه می بینید که چطور خدا رزمندگان را دلداری می دهد که خودشان را نبازند و زانوی غم بغل نگیرند و میدان را ترک نکنند.
خدا شش مطلب فرمود:
1: شما بالا هستید.
2: دشمن هم ضربه خورده است.
3: روزهای تلخ سپری می‌شود.
4: خداوند باید نشان بدهد که مؤمن کیست؟ منافق کیست؟ شجاع کیست؟ ترسو کیست؟ اینها باید معلوم بشود.
5: خداوند می‌خواهد که آینه‌ ای برای تاریخ آینده درست کند تا آیندگان بدانند اگر مثل رزمندگان اُحُد نافرمانی کنید، سیلی می‌خورید.
6: خداوند مخالفین شما را دوست ندارد.
آیه 141: خداوند با این جنگ می خواهد که مؤمنین را از اشتباهات و خطاها پاک و خالص کند و خداوند می‌خواهد که آرام آرام کافرین را نابود و ریشه کن کند؛ پس جنگ یک میزان است.
حضرت علی علیه السلام از شیعیانش گلایه می‌کرد و گاهی سیلی به صورت خودش می زد؛ اما رهبران ایران از ملت راضی بودند.
آیه 142: خیال می‌کنید و این خیال غلط است که تنها با ادعای ایمان داشتن وارد بهشت بشوید. باید معلوم شود که مجاهدین چه کسانی هستند و مقاومت کنندگان و ترسوها و تنبل ها چه کسانی هستند؟
آیه 143: و شما مرگ (و شهادت در راه خدا) را پیش از آنکه با آن روبرو شوید، آرزو می کردید؛ سپس آن را با چشم خود دیدید؛ در حالی که به آن نگاه می کردید (و حاضر نبودید به آن تن در دهید؛ چقدر میان گفتار و کردار شما فاصله است؟)
جنگ بدر تمام شد و مسلمانان پیروز شدند و از مسلمانان تعداد خیلی کمی به شهادت رسیدند و خبرش به مدینه آمد و عده ای از مردم می گفتند: «ای کاش ما هم با شما بودیم.»
آیه 144: یکی از یاران پیغمبر(ص) به نام مُصعَب بود و خیلی به ایشان شباهت داشت و وقتی به شهادت رسید، شایعه شد که پیغمبر(ص) کشته شده است. پیغمبر(ص) هم خیلی جراحت برداشته بود؛ اما به شهادت نرسیده بود. بر سر زبان‌ها افتاده بود که پیغمبر(ص) کشته شده است. وقتی این شایعه پخش شد، دشمن خوشحال شد و مسلمانان ناراحت شدند و عده ای فرار کردند و عده ای به فکرشان افتاد تا به دشمن پناهنده شوند.
محمد (ص) فقط پیامبر و رسول خداست و پیغامی را از جانب خدا آورده؛ اگر این پیغمبر (ص) بمیرد یا کشته شود، خدا که زنده است. آیا شما به عقب برگشته و به دوران جاهلیت باز می گردید و دوباره بت پرست می شوید؟ قبل از پیامبر(ص) هم پیامبران دیگری بودند وآنها نیز یا کشته شدند و یا از دنیا رفتند. اگر همگی از اسلام دست بردارید، خدا ضرر نمی‌کند.
اصلاً اسلام برای شما و خوشبختی و سعادت شماست و اسلام برای هدایت و نجات شما آمده است و خدا ضرر نمی‌کند.
و خدا آن‌هایی را که سپاس گذارند، پاداش می‌دهد و هیچ کسی نمی‌میرد؛ مگر با اجازه خدا.
آیه 145: هیچ کس، جز به فرمان خدا نمی میرد و این سرنوشتی است که تعیین شده است. بنابراین مرگ پیامبر (ص) یا دیگران یک سنت الهی است. هر کس پاداش خدا را بخواهد (و در زندگی خود در این راه گام بر دارد) چیزی از آن به او نخواهیم داد و یک سنت الهی است ؛ هر کس پاداش خدا را بخواهد ( و در زندگی خود در این راه گام بر دارد ) چیزی از آن به او نخواهیم داد و هر کس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او می دهیم و به زودی سپاسگزاران را پاداش خواهیم داد.
پیغمبر (ص) فرمود: «بدیهی‌ترین چیز در عالم مرگ است.»
آیه قرآن می‌فرماید: «احدی نمی‌داند کجا و چه وقت می میرد و فقط خدا می‌داند.» حال بهتر است که مرگ ما با شهادت باشد و اسم ما را با امام حسین علیه السلام با هم در روز محشر بیاورند و با امام حسین علیه السلام محشور شویم.
آیه 146: مبارزه حق و باطل همیشه بوده است و چه بسا پیامبرانی که خداپرستان همراه آنها جنگیدند و حوادثی برایشان پیش آمد، سست نشدند و در راه خدا ایستادند و اعلام ناتوانی نکردند و تسلیم دشمن نشدند و خداوند مقاومت کنندگان را دوست دارد.
آیه 147: می‌گفتند که خدایا گناهان ما را ببخش و اگر زیاده ‌روی کردیم، چشم پوشی کن و خدایا می‌خواهیم پاک از این دنیا برویم و قدم های ما را استوار بدار و اسلام و مسلمانان را بر کافران پیروز بگردان.