جلسه شصت و چهارم تفسیر قرآن کریم (1403/08/03)

rate

جلسه شصت و چهارم تفسیر قرآن کریم (1403/08/03)

۱۴۰۳/۱۱/۰۶0 دیدگاه254 مشاهده

بسمه تعالی
جلسه 64: تفسیر سوره المسد
به تاریخ پنجشنبه: 03/08/1403
قرآن کریم می فرماید: «پیامبران همه مخالفان و دشمنانی داشتند و در کار آنها کارشکنی می کردند.»
پیامبر (ص) ما در سن 40 سالگی به پیامبری رسید و تا حدود 3 سال مخفیانه تبلیغ می کرد،
تا روزی که پیامبر(ص) به امیرالمومنین (ع) گفت: «خداوند مرا مامور کرده تا خویشاوندانم را به اسلام دعوت کنم.علی جان! سفره ای بیانداز و خاندان مرا دعوت کن تا آنها را به اسلام دعوت کنم.»
امیرالمومنین علی (ع) سفره ای پهن کرد و غذای مختصری در آن قرار داد و تعداد 40 نفر از فامیل پیامبر (ص) را دعوت به صرف غذا کرد و همه فامیل آن غذا را خوردند و سیر شدند.
همین که پیامبر(ص) خواست شروع به تبلیغ کند، ابولهب (عموی پیامبر) برخاست و گفت که پیامبر(ص) ساحر است که با این مقدار غذای کم همه ما سیر شدیم و مجلس بهم خورد.
دوباره پیامبر (ص) به امیرالمومنین علی (ع) فرمود: «علی جان! سفره ای پهن کن و اقوام را دعوت کن تا فامیل را به اسلام دعوت کنم.»
بعد از صرف غذا پیامبر(ص) شروع به سخنرانی کرد.
پیامبر(ص) فرمود: «تاکنون از من دروغ شنیده اید؟» گفتند: «خیر.»
پیامبر(ص) فرمود: «من فرستاده خداوند و پیامبر خدا هستم. اولین کسی که در جمع شما به من ایمان بیاورد، بعد از من وصی و جانشین من است.»
امیرالمومنین (ع) برخاست و اعلام وفا کرد، ولی در ادامه ابولهب برخاست و شروع به هتاکی و بد دهنی و بی احترامی به پیامبر (ص) کرد و باز هم جلسه به هم خورد.
پیامبر(ص) بالای کوه صفا در مکه آمد و جمله ای را فرمود: «خطر، خطر» و مردم جمع شدند. پیامبر(ص) به مردم فرمود:
«اگر من به شما بگویم که در یک روز صبح یا در شبی دشمن قرار است به شما حمله کند، این جمله را از من باور می کنید؟»
همه گفتند: «بله.»
پیامبر(ص) فرمود: «من پیامبر خدا هستم و از طرف خداوند آمده ام، بت ها را کنار بگذارید و به خدای بزرگ ایمان بیاورید.» مردم داشتند گوش می دادند که ابولهب که نامش هم در قرآن آمده است، شروع به گفتن (مرگ بر تو، مرگ بر تو) به پیامبر(ص) کرد. به دنبال این داستان سوره المسد نازل شد.
معنی آیه اول: «بریده باد دست های ابولهب و مرگ براو باد.»
یکی از معانی دیگر آیه اول: «نابود شد زحمات و دستاورد های ابولهب و خود ابولهب نیز نابود شد.»
سوال اول: چه سالی این سوره بر پیامبر( ص ) نازل شد؟ سال سوم یا چهارم هجرت
سوال دوم: ابولهب کی به درک واصل شد؟ سال 14 هجرت؛ یعنی 9 یا 10 سال. هنوز ابولهب پس از نزول این سوره زنده بود و تبلیغات علیه اسلام می کرد.
ولی خداوند مهربان 10 سال جلوتر مژده نابودی ابولهب و خنثی شدن توطئه های او را در این سوره آورده بود. این یکی از پیشگویی های قرآن است.
علامه طباطبایی (ره) مفسر قرآن می فرماید: «قرآن معجزه است؛ یعنی چه؟»
ما می توانیم بگوییم از 10 راه قرآن معجزه است. یکی از آن راه ها پیشگویی است. (مثل پیشگویی جنگ بین ایران و روم.)
قرآن پیشگویی کرد در کمتر از 10 سال آینده مجددا جنگی پیش خواهد آمد، در فاز اول رومیان شکست خوردند و در مرحله دوم ایرانیان شکست خواهند خورد.
در آیه آمده که روم شکست خورده است، ولی در مورد دوم قرآن زمان مشخص کرده که کمتر از 10 سال آینده باز جنگی بین ایران و روم آن زمان اتفاق می افتد که ایرانیان شکست خواهند خورد.
یکی از پیشگویی های قرآن داستان ابولهب است که آدم بسیار ثروتمند و قدرتمندی بود و همسرش ام جمیل (شاعره) و سرمایه دار و تاجر بود و آیه نازل شد که ابولهب و ثروتش با هم از بین خواهند رفت.
هر جا پیامبر جهت تبلیغ می رفت، ابولهب او را آزار و اذیت می کرد و به پیامبر (ص) سنگ می زد و هتاکی و بد دهنی می کرد.
9 سال بعد لشگر مشرکین با 1000 نفر از مکه به میدان بدر آمدند و مسلمانان حدود 300 نفر بودند.
مشرکین حدود 100 اسب و مسلمانان 2 اسب داشتند و بعضی از مسلمانان حتی شمشیر هم نداشتند.
جنگ آغاز شد و لشگر اسلام برکفار پیروز شد و ابوجهل که فرمانده لشگر کفار بود، کشته شد.
البته ابولهب به خاطر خوابی که یک زن دیده بود و به او گفته بود که در این جنگ شرکت نکند حضور نداشت.
با اینکه مشرکان یقین داشتند که با حضور این همه نفرات و تجهیزات لشگر کفار پیروز خواهد شد، اما لشگر اسلام پیروز شد و حدود 70 نفر از لشگر کفار کشته شدند و 70 نفر را به اسارت گرفتند و غنائم زیادی بدست آوردند.
ابولهب از شنیدن این خبر مریض شد و به یک بیماری پوستی مبتلا شد که حتی همسرش هم از بوی بد آن بدش می آمد.
کار به جایی رسید که ابولهب را از شهر بیرون کردند، حتی برای او غذا را از راه دور پرت می کردند و 7 روز هم بیشتر طول نکشید تا از دنیا رفت که حتی بعد از مرگش هم او را دفن نکردند و تعدادی غلام سیاه پوست را مامور کردند که از راه دور به او سنگ پرتاب کنند تا در زیر سنگ ها مدفون شود و خبر ذلتش به گوش همه رسید.
یکی از پسران ابولهب که او هم انسان بد دهن و هتاکی بود نیزدر راه شام توسط درندگان خورده شد و خبر ذلت او نیز به گوش همه رسید.
در یک کلام این جهان صاحب دارد و مومنان فکر نکنند که تنها هستند.
مسلمانان باید تولی و تبری داشته باشند.
امام خمینی ( ره ) در آغاز وصیت سیاسی و الهی خود می گوید: «اینکه ما مرگ بر یزید و معاویه و ابن زیاد می گوییم، می خواهیم به مردم دنیا بگوییم که نسبت به جنایتکاران 1000 سال پیش بی تفاوت نیستیم، چه برسد به جنایتکاران امروزی.»
یکی از کارهایی که مخالفان انبیاء می کردند این بود که سرمایه گذاری می کردند تا علیه انبیاء تبلیغات کنند؛ مثل الآن که زمامداران دروغین تبلیغ می کنند.
سوره المسد آنقدر در ادبیات بسیار کوبنده است که حتی مشرکین نیز این سوره را حفظ کرده بودند و خدا کاری کرد که دیگران ترسیدند که علیه پیامبر(ص) کاری بکنند که مبادا علیه آنها نیز سوره ای نازل شود.
یک بار به همسر ابولهب گفتند: «پیامبر ( ص ) در نمازش سوره المسد را خوانده است.» به دنبال پیامبر(ص) می گشت تا با سنگ به او ضربه ای وارد کند.
یزیدیان فکر می کردند که امام حسین (ع) و یارانش را شهید کردند و دیگر تمام شد، اما حضرت زینب سلام الله علیها فرمود: «نام و آثار ما باقی می ماند این وعده خداوند است.»
معنی آیه دوم : «پول هایی که ابولهب خرج کرد و فعالیت هایی که او می کرد، برای او اثری نکرد.»
چه کسی فکر می کرد در سال 7 هجرت تعداد مسلمانان به حدود 10 هزار نفر برسد؟
10 هزار نفر با افتخار مکه را به همراه پیامبر (ص) فتح کردند و ابوسفیان ترسید و از پیامبر (ص) امان گرفت و پیامبر(ص) به همراه امیر المومنین (ع) وارد کعبه شدند و بت ها را شکستند.
خداوند در قرآن 4 نوع زن و مرد را برای ما توصیف کرده است:
اول: زن و شوهری که هر دو خوب بودند. (حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه سلام الله علیها)
دوم: زن و شوهری که هر دو بد بودند. (ابولهب و همسرش ام جمیل)
سوم: زن خوب و شوهر بد. (فرعون و آسیه همسر فرعون)
چهارم: زن بد و شوهر خوب. (حضرت نوح و حضرت لوط علیهما السلام و همسرانشان که هر دو بد بودند)
ام جمیل همسر ابولهب گردن بندی خیلی سنگین از جنس طلا داشت که گفت: «می خواهم آن را بفروشم و جهت تبلیغ علیه پیامبر (ص) و اسلام از آن استفاده کنم.
آیه سوم: این خانم گردنبندش را فروخت و به خارج شهر می رفت و هیزم جمع می کرد تا در مسیر پیامبر(ص) بریزد و پای ایشان را مجروح کند.
آیه چهارم: به زودی ابولهب در آتشی شعله ور می سوزد و همسرش هم در این آتش خواهد سوخت.
(الحَطَب یعنی هیزم) و (حَمّالَةَ یعنی حمل کننده)
آیه پنجم: و در گردنش طنابی است از لیف خرما (جید یعنی قفسه سینه / جایی که گردن بند را به آن آویزان می کنند.)
بر قفسه سینه او طنابی است از خوشه خرما که بر گردنش می باشد و با آن وارد آتش جهنم می شود.
ابولهب و همسرش هر دو نابود شدند، هم دراین دنیا عذاب کشیدند وهم در آتش جهنم می سوزند.
امام صادق علیه السلام فرمودند : «شیعیان! هر وقت سوره المسد را می خوانید، بر ابولهب لعن و نفرین کنید.»
ابولهب که الآن نیست. این مرگ بر او گفتن چه اثری دارد؟ بدین معنی است که جبهه اسلام همیشه باید خروشان باشد و همیشه باید با روحیه و مشت های گره کرده در مقابل مشرکین مُحِقّ بودن خود را به نمایش بگذارند.
در جنگ اُحُد که پیامبرعزیز ما در آن جنگ به خاطر از دست دادن بهترین یاران و عزیزانش (مثل حمزه عموی گرامیشان، حنظله و مصعب) دید همه اینها نعششان بر روی خاک افتاده است، کنار ایشان نشست و گریه کرد.
ناگهان دید که ابوسفیان بالای کوه شعار می دهد. شعارش این بود: «زنده باد هُبَل، زنده باد هُبَل». هُبَل یکی از بت های آن زمان بود؛ یعنی این بت پیروزی را نصیب ما کرده است و پیامبر(ص) برخاست و به یارانش فرمود دسته جمعی شعار بدهید:
«خدا بزرگ است، خدا بزرگ است.»
دوباره ابوسفیان شعار داد: «ما عُزَّی داریم ولی شما عُزَّی ندارید.» (عُزَّی یکی از بت های بزرگ آن زمان بود.)
پیغمبر (ص) فرمود: «مسلمانان! جوابش را بدهید که ما الله داریم.»