(1390-1325ش)، دیپلمات، سفیر ایران در کشورهای مختلف، رایزن فرهنگی و مبلّغ دینی.
زندگی و زمانه
حجة الاسلام والمسلمین محمدشریف مهدوی فرزند عبداللّه، سال 1325ش در شاهرود به دنیا آمد. در هفت سالگی پدر برای او معلم خصوصی زبان انگلیسی گرفت. در سنین نوجوانی در حوزه علمیه مرحوم آیة اللّه مجتهدی تحصیلات حوزوی را آغاز کرد.
حدود سال 1343 برای ادامۀ تحصیل راهی قم شد و از استادان برجستهای چون شهید مرتضی مطهری و سیّد موسی شبیری زنجانی بهره برد و تحصیل او در قم تا سال 1347 ادامه یافت. همزمان با تحصیل در حوزه، در دانشگاه تهران نیز در رشتۀ حقوق تحصیل کرد.
او در دبیرستانهای مطرح تهران از جمله دبیرستان علوی و مدرسه جعفری اسلامی به تدریس مشغول شد. وی افزون بر تسلط به زبانهای عربی و انگلیسی، با زبان فرانسه نیز آشنایی داشت.
خدمات و افتخارات
مرحوم مهدوی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، این خدمات را در کارنامۀ خود ثبت کرد: نمایندۀ امام خمینی در استرالیا و نیوزیلند، سفیر ایران در کنیا و اوگاندا از ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹ش، سفیر ایران در افریقای جنوبی از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۹ش، نمایندۀ دائم ایران در بخش محیط زیست سازمان ملل و سازمان بینالمللی اسکان بشری، سرکنسول جمهوری اسلامی ایران در جدّه، معاون بینالملل بعثه مقام معظم رهبری و معاون بینالملل آستان حضرت عبدالعظیم.
وی در مدت حضور خود در خارج از كشور، سخنرانیهای فراوان در مجامع بينالمللی داشت كه تأثير زیادی در گرايش مردم به ويژه مردم كشورهای افريقای جنوبی، نیوزیلند و کنیا به مكتب اهلبیت (ع) داشت.
او از هر فرصتی برای نشر معارف ناب علوی و فرهنگ غنی شیعی استفاده مینمود. گاهی بر فراز منبر، گاهی با استفاده از شبکههای رادیو، گاهی با حضور در همایشهای بینالمللی و گاهی با گفتگوهای تن به تن و مستدل با مسیحیان و پیروان دیگر ادیان و مذاهب به این مهم مبادرت میورزید و این کار را از جد خود، فقیه و کلامی سترگ آیة اللّه حاج شیخ احمد شاهرودی آموخته بود.
مرحوم مهدوی سفرهای بسیار برای ایفای مسئولیتهای سیاسی و مأموریتهای تبلیغی به اطراف عالم انجام داد (طبق گفته آن مرحوم به بیش از یکصد کشور سفر کرده بود). همچنین در سالهای پایانی عمر به اقامۀ جماعت در مسجد خمسه واقع در منطقۀ قلهک تهران پرداخت.
حجة الاسلام مهدوی از روحیات و خلقیات بسیار ارزشمند برخوردار بود. شخصی به غایت متواضع، مردمی و سخاوتمند بود. همواره به فرزندان و همکاران خود توصیه میکرد که در رفع مشکلات بندگان خدا کوشا باشند. معتقد بود گرهگشایی از انسانهای دیگر، رمز عاقبت بهخیری است.
در عشق و محبت به خاندان رسالت(ع) شهره بود تا حدی که با شنیدن نام مقدّس معصومان (ع) میگریست و حالی خاص به او دست میداد. ارادهای قوی و پشتکاری والا داشت. او برای رسیدن به هدفش از هیچ کوششی فروگذار نمیکرد و در یک کلام گلچینی بود از فضیلتها و مکارم اخلاق.
آثار
وی در تدوین، تألیف و ترجمۀ کتابهای بسیاری، نقش محوری و مهم ایفا کرد؛ از جمله: کتاب بیگناه متهم شدهایم که در دفاع از کیان تشیع به زبان انگلیسی نوشت. کتاب ابوطالب مؤمن قریش، کتاب دیگر اوست که در دفاع از ایمان جناب ابوطالب (ع) نگاشت. او همراه تعدادی از فضلا، کتاب منتخب میزان الحکمه را به انگلیسی برگرداند و در ترجمه و ویرایش کتاب سیاستنامه امام علی(ع) که در واپسین روزهای حیات وی منتشر شد، نقش جدی داشت.
درگذشت
حجة الاسلام مهدوی سال 1390ش به رحمت حق پیوست و در آستان حضرت عبدالعظیم (ع)، صحن باغ توتی آرمید.
منبع: متن ارسالی از فرزند ایشان جناب آقای علیرضا مهدوی.
